Yazar: Orhan Özcan

ne vakit su içen bir kedi görsem, kedi dilinin su taşımadaki muhteşemliğini düşünürüm. akabinde kedi dili bisküvisi gelir aklıma ve devamında da onunla yapılan tiramisu tatlısı. bir tatlı bu kadar mı tatlı olur, oluyormuş işte. kadın hayattır diye bir söz uydurdum sabah arabada işe gelirken, bir erkeğin kadını onun hayatı oluyor hakikaten, cennetin de cehennemin… Okumaya devam et kedi dili

artık serine dönmüş bir aralık gecesinde, esmerle beraber sakin bir şeyler dinliyoruz. o benim göğsümde gurluyor ben ise her zaman olduğum gibi hayatı sorguluyorum. ikimiz de gurluyoruz anlayacağın yalnız onun gurlaması bana huzur verirken benimkisi canımı sıkıyor. cümlelerimin bir yerinde “hayat kırıyor beni…. hayat beni tam ortamdan kırıyor…” dediğimi duyuyorum. kapatıyorum kendimi sadece çatı katımın… Okumaya devam et gurlarken

Hani bazen yılanlar kabuk değiştirirler ya işte ben de o zamanlara gelmişim yalnız benim kabuk değiştirmek yerine kabuğumun beni değiştirmesi gerekir. öyle bıkmışım ki kendimden, öyle küskünüm ki bana… kahramanlık kompleksi mi, sevilme telaşı mı, merhamet taşması mı bilmediğim bir iyilik yarışı içindeyim; bela arayan külhabeyleri nasıl çatacak adam ararlarsa ben de darda gördüğüm herkese… Okumaya devam et yılan

bütün huzuru bir kanepe bir de loş ortama bağlayan ben, açtığım loş şarkılarla geceyi dinliyorum. şunu düşündüm, alabildiğin hiçbir şey senin değildir. yani gerçekte senin değildir başkası da alabilirdi ama sen aldın o kadar işte. çok az şeye sahibiz böyle de bakınca. insan bir lego gibi ve sürekli kendini yeni parçalarla tümlüyor, benim legomda milyonlarca… Okumaya devam et kanepede loş

sevgili okurum, çok şey geliyor aklıma yazacak sonra silinip gidiyorlar buraya gelince. alınması gereken zor kararların eşiğindeyim, işler güçler hayat derken sabah taksiye bindim ve ibrahim erkaldan sevme isimle şarkıyla karşılaştım. tesadüf olabilir mi hiç sanmam. dün akşam epeyce bir saat taverna şarkıları dinledim, ümitler, arifler, cengizler, nejatlar, sinanlar ve daha bir sürü güzel insan… Okumaya devam et taverna

hayatım boyunca neredeyse hiç pişman olmadım, yaptıklarımdan, gittiklerimden, başıma gelenlerden ya da gelmeyenlerden, üzüldüklerim tabii ki oldu ama onları da kaderdir diye sineye çektim, öyle olması gerekiyormuş dedim. kurt kışı atlatır ama yediği karı da hiç unutmazmış. dün teras katta kediler ile doğum günüm hakkında konuşuyorduk daha doğrusu ben anlatıyordum onlar da munis munis kuyruk… Okumaya devam et olasılıksızlık

hepimizin, her evin ihtiyacı balkon, ama öyle duvarla sıfır sahte fransız balkonları gibi değil bildiğin çıkıntısı girintisi olan kapısından geçince dışarıya erişimin sağlandığı bir balkondan bahsediyorum. hani için daralır, camları açmak kar etmez de bir çıkayım dersin iki soluklanayım ya, insan da böyledir işte. bir an seninde bir balkona ihtiyacın var olur ve o an… Okumaya devam et balkon

sonra sen geldin aklıma, düşündüm o günleri, bir fim vardı belki izledin, “body heat” william hurt oynamıştı adamın tek bildiğim filmi de budur. orada sıradan bir avukat taş gibi bir dul kadının vekilliğini alıyor aynı zamanda da yakınlaşıyorlar. hesapta kadının ölen kocasının akıbetini araştırıyorlar. mahkemeler falan oluyor bir şeyler bir şeyler ama bizim avukat öyle… Okumaya devam et merhamet dehlizi

çok şey vardı aklımda, geldikleri gibi de gitmişler. “bana mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin” diyen rahmetli Nazım daha sonra tarihte okuduğum en güzel mutluluk tarifini içeren şiirini yazacaktı. “bu anda ne düşmek dalgalara, ne hürriyet, ne karım, toprak, güneş ve ben bahtiyarım” bir an geliyor ve kimsesiz, gamsız, tasasız oluyorsun minnak bir süre işte. yarınsızlık… Okumaya devam et kimler kimler

hüzün buraların toprağında, suyunda, havasında, dağında kısaca her yerinde, üzüntü bizim milli besinimiz olmuş. tanımayanı, tatmamış olanı yoktur etrafta o yüzden üzüntüyü paylaşmak için birisi her zaman bulunabilir empati için olmasa bile içten içe sevinmek için yanında birisi olabilir. ama coşkunu paylaşmak için seninle ciddi bağ kuran birisi lazım, sevincinle sevinen üzüntünle hemhal olan birisi… Okumaya devam et coşkuyu paylaşabilmek