sevgili okurum, çok şey geliyor aklıma yazacak sonra silinip gidiyorlar buraya gelince. alınması gereken zor kararların eşiğindeyim, işler güçler hayat derken sabah taksiye bindim ve ibrahim erkaldan sevme isimle şarkıyla karşılaştım. tesadüf olabilir mi hiç sanmam.
dün akşam epeyce bir saat taverna şarkıları dinledim, ümitler, arifler, cengizler, nejatlar, sinanlar ve daha bir sürü güzel insan ilk gençliğimden seslendiler bana. öyle sarıldım kendime, öyle içime kanadım ki… sonra düşündüm; nasılda severdim ne iştir bilmeden sevmeyi o günlerde. aşık olmak yetmiyordu onun da bunu bilmesi gerekiyormuş bunu da çok sonra anladım. eşek değildi anlasaydı diyordum ama asıl eşek benmişim. 42 yıl sonra anladım bunu da.
bu güzel bu pazar günü, çekilsin artık tüm kötümser yapraklar
kendine iyi bak okurcuk
orhan