hepimizin, her evin ihtiyacı balkon, ama öyle duvarla sıfır sahte fransız balkonları gibi değil bildiğin çıkıntısı girintisi olan kapısından geçince dışarıya erişimin sağlandığı bir balkondan bahsediyorum. hani için daralır, camları açmak kar etmez de bir çıkayım dersin iki soluklanayım ya, insan da böyledir işte. bir an seninde bir balkona ihtiyacın var olur ve o an birinde nefeslenmek istersin, duralamak sakince, içerdeki sıkıcı hava gitsin be mübarek.
insan hakikaten insanın balkonu arkadaşlar, ama dediğim gibi kimisi fransız balkonumsusu da çıkabilir ya da düz duvar, ama kimisi de böyle veranda gibi açık mı açık geniş mi geniş, vur kendini denizlere misali. goethe diye bir adam var rahmetli şöyle demiş ölüm döşeğinde “ışık birazcık ışık”. ben de şöyle diyorum kendi döşeğimde “nefes birazcık nefes” herkesin derdi kendince işte a dostlar.
dehşet bey diye inanılmaz berbat bir film izledim, tek güzel şey aşağıdaki müzikti. yapana aşkolsun